1942
အာရကန်တွင် အစုလိုက်သတ်ဖြတ်မှုနှင့် နေရပ်စွန့်ခွာမှု
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း အာရကန်တွင် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများအကြား ကျယ်ပြန့်သော အကြမ်းဖက်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ရိုဟင်ဂျာလူမျိုးအတွက် ၁၉၄၂ ခုနှစ်သည် ၎င်းတို့၏သမိုင်းတွင် အလွန်စိတ်ဒဏ်ရာရစေသော အခန်းကဏ္ဍတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရိုဟင်ဂျာတို့၏ သမိုင်းဆိုင်ရာနားလည်ချက်အရ ဤပဋိပက္ခသည် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများအကြား အလိုအလျောက်ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းသာမက ဂျပန်စစ်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းသော ဗမာနိုင်ငံရေးသမားများနှင့် ရခိုင်အမျိုးသားရေးဝါဒီများကလည်း စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရိုဟင်ဂျာများကို ဗြိတိသျှတပ်ဖွဲ့များနှင့် ပူးပေါင်းသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ပြီး ယင်းစွပ်စွဲချက်သည် တိုက်ခိုက်မှု၊ အစုလိုက်သတ်ဖြတ်မှုနှင့် နေရပ်စွန့်ခွာစေမှုတို့ကို တရားဝင်ဖြစ်စေရန် အသုံးပြုသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ဝါဒဖြန့်မှုဟု ရိုဟင်ဂျာအများအပြားက ယူဆကြသည်။
ဤကာလအတွင်း အာရကန်အထက်ပိုင်းရှိ ရိုဟင်ဂျာကျေးရွာအများအပြား မီးရှို့ဖျက်ဆီးခံရပြီး အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ ကလေးနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများအပါအဝင် လူအများအပြားသည် ဓား၊ လေးမြားနှင့် အခြားဒေသသုံးလက်နက်များဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ ရိုဟင်ဂျာရင်းမြစ်များအရ လူ ၁၄၀,၀၀၀ ကျော် သတ်ဖြတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် နေရပ်စွန့်ခွာခဲ့ရသည်။ အသက်ရှင်ကျန်သူများသည် အာရကန်မြောက်ပိုင်း၊ အထူးသဖြင့် မောင်တော၊ ဘူးသီးတောင်နှင့် ရသေ့တောင်သို့ အများဆုံးထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ ယနေ့ အာရကန်အထက်ပိုင်းမြို့အများအပြားတွင် ရိုဟင်ဂျာ အလွန်နည်းပါးစွာသာ ကျန်ရှိရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ရိုဟင်ဂျာများအတွက် ၁၉၄၂ အစုလိုက်သတ်ဖြတ်မှုသည် စုပေါင်းစိတ်ဒဏ်ရာတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေပြီး နိုင်ငံရေးအာဏာလစ်ဟာမှု၊ လူမျိုးရေးမုန်းတီးမှုနှင့် အမျိုးသားရေးဝါဒဖြန့်မှုတို့ မည်မျှအန္တရာယ်ကြီးမားလာနိုင်ကြောင်း အစောပိုင်းသတိပေးချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ရိုဟင်ဂျာတို့၏ စုပေါင်းမှတ်ဉာဏ်တွင် ကုလားတန်မြစ်သည် အသတ်ခံရသော ရိုဟင်ဂျာများ၏ သွေးဖြင့် ပြည့်နေသည်ဟု ဖော်ပြကြပြီး ယင်းသည် ထိုကာလအတွင်း လူမျိုးအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည့် ရက်စက်မှုနှင့် ဒုက္ခ၏ အားကောင်းသောသင်္ကေတဖြစ်သည်။